
ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರು: ನರಭಕ್ಷಕ ಬಂಡುಕೋರರ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆದಿದ್ದೇನು?
ಓದುಗರೇ, ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ… ನೀವು ನಿಮ್ಮ ದೇಶದಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದ ಅಪರಿಚಿತ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಕ್ರೂರ ಬಂಡುಕೋರರು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ತಿನ್ನಲು ಅನ್ನವಿಲ್ಲ, ಕುಡಿಯಲು ನೀರಿಲ್ಲ, ಹೊರಗೆ ಬರಲು ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲ! ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೀವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ? ಶರಣಾಗುತ್ತೀರಾ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣ ಹೋದರೂ ಸರಿ ಹೋರಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೀರಾ?
ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯವು ಅನೇಕ ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದೆ, ಆದರೆ ಸಿಯೆರಾ ಲಿಯೋನ್ ಎಂಬ ದೇಶದ ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆ ಹೋರಾಟ ಕೇವಲ ಯುದ್ಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಭಾರತೀಯ ರಕ್ತದ ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಎದುರಿಗಿದ್ದಿದ್ದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಅಥವಾ ಚೀನಾದ ಸೈನ್ಯವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನೇ ಮರೆತ ಆರ್ಯುಎಫ್ (R U F) ಎಂಬ ರಕ್ಕಸ ಬಂಡುಕೋರರ ಪಡೆ. ಸುಮಾರು 233 ಮಂದಿ ಭಾರತೀಯ ಯೋಧರನ್ನು ಈ ಬಂಡುಕೋರರು 75 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಒತ್ತೆಯಾಳಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಎಂದರೆ ನೀವು ನಂಬುತ್ತೀರಾ?
ಓದುಗರೇ, ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ? ಬಂಡುಕೋರರು ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರ ಮುಂದೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಶರತ್ತು ಇಟ್ಟಿದ್ದರು—ನಿಮ್ಮ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೆಳಗಿಡಿ, ಪ್ರಾಣ ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆನ್ಯಾದಂತಹ ದೇಶದ 500 ಸೈನಿಕರು ಜೀವ ಭಯದಿಂದ ಶರಣಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಗೂರ್ಖಾ ರೈಫಲ್ಸ್ನ ವೀರರು ಏನು ಮಾಡಿದರು ಗೊತ್ತಾ? ಬಂಡುಕೋರರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು, “ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಬಹುದೇ ಹೊರತು ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕ ಎಂದಿಗೂ ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಗುಡುಗಿದ್ದರು.
ಆ 75 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರು ಅನುಭವಿಸಿದ ನರಕಯಾತನೆ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಅವರು ತಿರಂಗದ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಪಣ ತೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಸಿಯೆರಾ ಲಿಯೋನ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರು ಯಾಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು? ಅಲ್ಲಿನ ವಜ್ರದ ಗಣಿಗಳು ರಕ್ತಸಿಕ್ತವಾಗಲು ಕಾರಣವೇನು? ಶಾಂತಿ ಕಾಪಾಡಲು ಹೋದವರಿಗೆ ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿದ್ದಾದರೂ ಹೇಗೆ?
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ನಮಗೆ ಸಿಗುವುದು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಹಸಮಯ ಮಿಲಿಟರಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಕಥೆ. ಈ ಘಟನೆಯ ಹಿಂದೆ ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಿದ ಭಯಾನಕ ಸತ್ಯಗಳಿವೆ. ಆ ಸತ್ಯಗಳು ಯಾವುವು? ಭಾರತೀಯ ಕಮಾಂಡೋಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಶತ್ರುಗಳ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಮುರಿದಿದ್ದು ಹೇಗೆ? ಬನ್ನಿ, ಈ ರೋಚಕ ಕಥೆಯ ಒಳಪುಟಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡೋಣ.

ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ವಜ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಸೈತಾನಿ ಪಡೆ: ಆರ್ಯುಎಫ್ ಕರಾಳತೆ!
ಓದುಗರೇ, ಪಶ್ಚಿಮ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಸುಂದರ ದೇಶ ಸಿಯೆರಾ ಲಿಯೋನ್ ಅಕ್ಷರಶಃ ಪ್ರಕೃತಿಯ ವರಪ್ರಸಾದ. ಅಲ್ಲಿ ಹೇರಳವಾದ ವಜ್ರದ ಗಣಿಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಂಪತ್ತೇ ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಶಾಪವಾಯಿತು ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? 1991ರಲ್ಲಿ ನೆರೆಯ ದೇಶದ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಟೇಲರ್ ಎಂಬುವವನು ಸಿಯೆರಾ ಲಿಯೋನ್ನ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಕಿ, ಅಲ್ಲಿನ ಅತೃಪ್ತ ಜನರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಆರ್ಯುಎಫ್ (RUF) ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ಬಂಡುಕೋರ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ.
ಈ ಆರ್ಯುಎಫ್ ಬಂಡುಕೋರರು ಎಂತಹ ರಾಕ್ಷಸರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದರೆ, ಇವರು ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಮಾದಕ ವ್ಯಸನಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅದೇ ಮಕ್ಕಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಪೋಷಕರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು! ಇಡೀ ದೇಶ ದಟ್ಟ ನರಕವಾಗಿತ್ತು. ವಜ್ರಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡಿ ಬಂದ ಹಣದಿಂದ ಇವರು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಗನ್ಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಹಿಂಸಾಚಾರಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯು ಭಾರತದ ಸಹಾಯ ಕೋರಿತು.
ಭಾರತವು ಶಾಂತಿ ಪಾಲನಾ ಪಡೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಯೋಧರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಳಿಸಿತು. ನಮ್ಮ ಯೋಧರು ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಗನ್ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿದರು, ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಕೊಟ್ಟರು. ನಮ್ಮ ಯೋಧರನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ‘ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮ’ ಎಂದು ಕರೆಯುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯರಾದರು. ಆದರೆ, ಈ ಪ್ರೀತಿಯೇ ನಮ್ಮವರಿಗೆ ಮುಳುವಾಯಿತು ಎಂದರೆ ನೀವು ನಂಬಲೇಬೇಕು!
ಒಂದು ದಿನ ಮೇಜರ್ ರಾಜ್ಪಾಲ್ ಪುನಿಯಾ ಅವರಿಗೆ ತಾವು ‘ತಂಗಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳೀಯ ಹುಡುಗಿಯೇ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ತಂದಳು “ಬಂಡುಕೋರರು ಶರಣಾಗಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ, ನೀವು ಟೌನ್ ಹಾಲ್ಗೆ ಬನ್ನಿ” ಎಂದು. ತನ್ನ ತಂಗಿಯ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿ ಹೋದ ಪುನಿಯಾ ಅವರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಾದಿದ್ದೇ ಬೇರೆ. ಕಪಟ ನಾಟಕವಾಡಿ ಭಾರತೀಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲಾಯಿತು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆ ಹುಡುಗಿಯಿಂದಲೇ ನಾವು ಮೋಸ ಹೋಗಿರುವುದು ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.
ಓದುಗರೇ, ಅತ್ತ 233 ಸೈನಿಕರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದ ಸಾವಿರಾರು ಬಂಡುಕೋರರು, ಇತ್ತ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಮುಖ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸೆರೆಯಲ್ಲಿ. ಭಾರತದಿಂದ 10,000 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮವರು ಸಾಯಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದರು. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದ ಸ್ಥಿತಿ. ಆಗಲೇ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಬೆರಗಾಗುವಂತಹ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಭಾರತದ ಸೇನೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಅದೇ **’ಆಪರೇಷನ್ ಖುಕ್ರಿ’**. ಸರಿ, ಈ ಆಪರೇಷನ್ ಹೇಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು? ಬಂಡುಕೋರರ ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಮ್ಮವರು ಧೂಳೀಪಟ ಮಾಡಿದ್ದು ಹೇಗೆ?

ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಗುಡುಗಿದ ಜೈ ಮಹಾಕಾಳಿ: ಆಪರೇಷನ್ ಖುಕ್ರಿಯ ಅದ್ಭುತ ವಿಜಯದ ಕಥೆ!
ಓದುಗರೇ, ಜುಲೈ 15, 2000… ಅಂದು ಮುಂಜಾನೆ 6 ಗಂಟೆ. ಸಿಯೆರಾ ಲಿಯೋನ್ನ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ವಿಮಾನಗಳ ಘರ್ಜನೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಚಿನೂಕ್ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ಗಳಿಂದ ಹಗ್ಗದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದವರು ಭಾರತದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ‘ಪ್ಯಾರಾ ಎಸ್ಎಫ್’ ಕಮಾಂಡೋಗಳು! ಅತ್ತ ಗೋರ್ಖಾ ರೈಫಲ್ಸ್ನ ವೀರರು “ಜೈ ಮಹಾಕಾಳಿ, ಆಯೋ ಗೋರ್ಖಾಲಿ!” ಎಂಬ ರಣಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ದಾಳಿ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಬಂಡುಕೋರರಿಗೆ ದಿಕ್ಕು ತೋಚದಂತಾಯಿತು.
ಈ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಮಳೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೆಸರು, ಅದರ ನಡುವೆ ಅಡಗಿರುವ ಬಂಡುಕೋರ ಸ್ನೈಪರ್ಗಳು. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರ ವೇಗಕ್ಕೆ ಯಾವುದೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮಲಯಾಳಂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ರಹಸ್ಯ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಂತೆ ಮಿಂಚಿನ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರು. ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ 75 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮೆರೆದಿದ್ದ ಬಂಡುಕೋರರು ಭಾರತೀಯ ಪಾದದಡಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು.
ಭಾರತದ ಎಂಐ-35 ಅಟ್ಯಾಕ್ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಉಗುಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಯೋಧರು ಬಂಡುಕೋರರ ಒಂದೊಂದು ಬಂಕರ್ ಅನ್ನು ಸ್ಫೋಟಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದರು. ಸಾವಿರಾರು ಬಂಡುಕೋರರ ನಡುವಿನಿಂದ ನಮ್ಮ 233 ಯೋಧರನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೊರತರಲಾಯಿತು! ಇದು ವಿಶ್ವದ ಮಿಲಿಟರಿ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿ ರೆಸ್ಕ್ಯೂ ಮಿಷನ್ ಎಂದು ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರು ಅಂದು ಮರಳುವಾಗ ಶತ್ರುಗಳ ಬಂಡವಾಳವನ್ನೇ ಬರಿದು ಮಾಡಿ ಬಂದಿದ್ದರು.
ಈ ವಿಜಯದ ನಂತರ ಸಿಯೆರಾ ಲಿಯೋನ್ ದೇಶದ ಜನರು ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರಿಗಾಗಿ ಸ್ಮಾರಕವೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಇಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲಿನ ಜನ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಮಹಾನ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೃಷ್ಣಕುಮಾರ್ ಎಂಬ ವೀರ ಯೋಧನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆವು. ಅವರ ಬಲಿದಾನದಿಂದಲೇ ಇಂದು ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯದ ಧ್ವಜ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಹಾರುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರ ಈ ಶೌರ್ಯ ನಿಮಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ತಂದಿದ್ದರೆ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಲುಪಿಸಿ.
ಓದುಗರೇ, ಈ ಆಪರೇಷನ್ ಖುಕ್ರಿ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಕಮೆಂಟ್ ಬಾಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇಂತಹ ಮತ್ತಷ್ಟು ರೋಚಕ ಮತ್ತು ನೈಜ ಸಾಹಸ ಗಾಥೆಗಳ ಕಥೆಗಳಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ‘ಇನ್ಸೈಡರ್ ಕನ್ನಡ’ ವೆಬ್ಸೈಟ್ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಿರಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ಶೇರ್ ಮಾಡೋ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ Insider ಕನ್ನಡಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿ, ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ರೋಚಕ ಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಿಗೋಣ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಿ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಿ. ಲೋಕ ಸಮಸ್ತ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತು. ನಮಸ್ಕಾರ.
