ಎಚ್ಚರಿಕೆ (Disclaimer): ಓದುಗರೇ, ಈ ಲೇಖನವು ನೈಜ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ನಿಗೂಢ ಹಾಗೂ ಕೊಂಚ ಭಯಾನಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಓದುವಾಗ ವಿವೇಚನೆ ಬಳಸಿ.
ಊಟದ ಬಟ್ಟಲು ಮುಂದಿದೆ, ಒಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅನ್ನ ಬೇಯುತ್ತಿದೆ… ಆದರೆ ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಊರೇ ನಾಪತ್ತೆ!
ಓದುಗರೇ, ಸ್ವಲ್ಪ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ… ನೀವು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ. ಅಲ್ಲಿನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಅಡುಗೆ ಬೇಯುತ್ತಿದೆ, ಬಟ್ಟೆ ಹೊಲಿಯುವ ಸೂಜಿಗೆ ದಾರ ಹಾಗೇ ಇದೆ, ಮಕ್ಕಳ ಆಟಿಕೆಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿವೆ. ಆದರೆ ಇಡೀ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೇ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಲ್ಲ! ಹೌದು, ಉಸಿರಾಡುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಜೀವವೂ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಒಂದಲ್ಲ, ಎರಡಲ್ಲ… ಸುಮಾರು 30 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕುರುಹಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ನೀವು ನಂಬುತ್ತೀರಾ? (ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯ ಗಮನಿಸಿ: 1959 ರಲ್ಲಿ ಫ್ರಾಂಕ್ ಎಡ್ವರ್ಡ್ಸ್ ಎಂಬ ಲೇಖಕ ತನ್ನ ‘ಸ್ಟ್ರೇಂಜರ್ ದ್ಯಾನ್ ಸೈನ್ಸ್’ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ, ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಆ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು 2,000 ಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದ. ಅಂದಿನಿಂದ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ 2,000 ಜನ ಮಾಯವಾದರು ಎಂಬ ವದಂತಿಯೇ ಸತ್ಯದಂತೆ ಹಬ್ಬಿದೆ). ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರು ಆ ಜನ? ಯಾರಾದರೂ ಅಪಹರಣ ಮಾಡಿದರಾ? ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಯ ಕೈವಾಡವಾ? ಕುತೂಹಲ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ ಅಲ್ವಾ? ಇದು ಕಟ್ಟುಕಥೆಯಲ್ಲ, ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಒಂದು ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ರಹಸ್ಯ.
ಇದು ನಡೆದದ್ದು ನವೆಂಬರ್ 1930 ರಲ್ಲಿ. ಉತ್ತರ ಕೆನಡಾದ ನುನಾವುಟ್ ಪ್ರದೇಶ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವಂತಹ ಚಳಿ, ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ದಪ್ಪನೆಯ ಹಿಮದ ಪದರ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾದ ಮಂಜು ಆವರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಕೇವಲ ಕೆಲವು ಮೀಟರ್ ಮುಂದಿರುವ ವಸ್ತುಗಳು ಕೂಡ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಭಯಾನಕ ಹಿಮಮಾರುತದ ನಡುವೆ ಒಬ್ಬ ಬೇಟೆಗಾರ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಹೆಸರು ಜೋ ಲೇಬೆಲ್. ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿ ಪಳಗಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಆ ದಿನದ ಚಳಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ನರಕ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮೈಮೇಲೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚರ್ಮದ ದಪ್ಪನೆಯ ಬಟ್ಟೆಗಳಿದ್ದರೂ ಚಳಿ ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವಾಗಲೂ ಹಿಮದಲ್ಲಿ ಮೊಣಕಾಲಿನವರೆಗೆ ಕಾಲು ಹೂತುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಸುತ್ತಲೂ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಭಯಾನಕ ಮೌನ ಮತ್ತು ಕಾಡು ಕರಡಿಗಳ ದಾಳಿಯ ಭೀತಿ ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಜಾಗವನ್ನು ತಲುಪಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಅವನದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಸುಸ್ತಿನಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟಿದ್ದ ಜೋ ಲೇಬೆಲ್ಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ಅಂಜಿಕುನಿ ಕೆರೆಯ ಪಕ್ಕದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯ ನೆನಪಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ಯೂಟ್ (Inuit) ಎಂಬ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕೈ. ಯಾರೇ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಊಟ ಹಾಕಿ, ಬೆಂಕಿಯ ಮುಂದೆ ಕೂರಿಸಿ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚರ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗುಡಿಸಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 30 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು. ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನ ಊಟ ಮತ್ತು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಆಶ್ರಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಜೋ ಆ ಹಳ್ಳಿಯತ್ತ ತನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿದ.
ಮೌನವೇ ಆವರಿಸಿದ ಆ ಹಳ್ಳಿ: ಗುಡಿಸಲಿನೊಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟವನಿಗೆ ಕಾದಿತ್ತು ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಒಗಟು!
ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ನಡೆದ ನಂತರ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಗುಡಿಸಲುಗಳು ದೂರದಿಂದಲೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದವು. ಓದುಗರೇ, ಕಡೆಗೂ ಬದುಕುಳಿದೆನಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟ ಜೋ ಲೇಬೆಲ್ಗೆ, ಹತ್ತಿರ ಹೋದಂತೆಲ್ಲಾ ಏನೋ ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವವಾಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಷ್ಟೇ ಚಳಿಯಿದ್ದರೂ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನ ಬೆಂಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೂರುತ್ತಿದ್ದರು, ಮನೆಗಳಿಂದ ಹೊಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು, ನಾಯಿಗಳು ಬೊಗಳುವ ಸದ್ದು ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ಮಸಣದ ಮೌನ! ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರ ಸುಳಿವು ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಿಪರೀತ ಚಳಿಯಿಂದ ಜನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡು ಅವನು ತನಗೆ ಪರಿಚಯವಿದ್ದ ಒಂದು ಗುಡಿಸಲಿನತ್ತ ನಡೆದ. ಆ ಮನೆಗೆ ಬಾಗಿಲಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಒಂದು ದಪ್ಪನೆಯ ಚರ್ಮದ ಪರದೆ ಇತ್ತು. ಹೊರಗಿನಿಂದಲೇ ಕೂಗಿ ಕರೆದ, ಒಳಗಿನಿಂದ ಯಾವುದೇ ಉತ್ತರ ಬರಲಿಲ್ಲ.
ಸರಿ ಎಂದು ಪರದೆ ಸರಿಸಿ ಒಳಗೆ ಹೋದ ಜೋಗೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಶಾಕ್ ಕಾದಿತ್ತು! ಮನೆಯೊಳಗೆ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಒಲೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮೀನಿನ ಸಾರು ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು, ಅದು ತಣ್ಣಗಾಗಿ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಿಮಗಟ್ಟಲು ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಬಟ್ಟೆ ಹೊಲಿಯುವ ಕೆಲಸ ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತಿತ್ತು, ಸೂಜಿಗೆ ದಾರ ಹಾಗೇ ಇತ್ತು. ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಬಳಸುವ ರೈಫಲ್ಗಳು ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಜೋ, ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಗುಡಿಸಲುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದ. ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ! ಅಡುಗೆ ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಮಕ್ಕಳ ಆಟಿಕೆಗಳು, ಚಳಿಗಾಲದ ದಪ್ಪನೆಯ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ತಿಂಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಆಹಾರದ ದಾಸ್ತಾನು… ಎಲ್ಲವೂ ಹಾಗೇ ಇತ್ತು. ಉತ್ತರ ಧ್ರುವದಂತಹ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಚಳಿಗಾಲದ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕಾಲಿಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಜನ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರು? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಜೋ ಲೇಬೆಲ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಹುಳಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಲೇ ಕೆರೆಯ ದಡದತ್ತ ಓಡಿದ ಜೋಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆಘಾತ. ಹಳ್ಳಿಗರ ದೋಣಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ದಡದಲ್ಲೇ ಇದ್ದವು. ಅಂದರೆ ಅವರು ನೀರಿನ ಮಾರ್ಗವಾಗಿಯೂ ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ವಾಪಸ್ ಬರುವಾಗ ಹಿಮದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ. ಕೈಯಿಂದ ಹಿಮವನ್ನು ಸರಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯ ನಾಯಿಗಳು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸತ್ತು ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯಾಗಿದ್ದವು! ಇನ್ಯೂಟ್ ಜನಾಂಗದವರು ತಮ್ಮ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಂಥವರು ಇವುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಇಡೀ ಊರಿನವರ ಶವಗಳು ಕೂಡ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಹಿಮದಡಿ ಹೂತುಹೋಗಿರಬಹುದಾ ಎಂಬ ಭೀಕರ ಆಲೋಚನೆ ಅವನನ್ನು ನಡುಗಿಸಿಬಿಡ್ತು. ಆ ಜೀವಭಯದಲ್ಲೇ ಮೈಲಿಗಟ್ಟಲೆ ಓಡಿ, ಹತ್ತಿರದ ಟೆಲಿಗ್ರಾಫ್ ಕಚೇರಿ ತಲುಪಿ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ವಿಷಯ ಮುಟ್ಟಿಸಿದ.
ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಂದ ನಿಗೂಢ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಪರಗ್ರಹ ಜೀವಿಗಳ ಕಹಾನಿ: ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆ ರಾತ್ರಿ ನಡೆದಿದ್ದೇನು?
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ರಾಯಲ್ ಕೆನಡಿಯನ್ ಮೌಂಟೆಡ್ ಪೊಲೀಸರು (RCMP) ಜೋ ಲೇಬೆಲ್ ಜೊತೆ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಇಡೀ ಊರನ್ನು ಜಾಲಾಡಿದರೂ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಜೋ ಲೇಬೆಲ್ ನಡೆದಾಡಿದ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳು ಮಾತ್ರ. ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ನೂರಾರು ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳು ಇರಬೇಕಿತ್ತು, ಆದರೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಗುರುತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಹೊಡೆದಾಟದ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಲ್ಲ, ರಕ್ತದ ಕಲೆಗಳಿಲ್ಲ, ವಸ್ತುಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಸುಮಾರು 100 ಅಡಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ತೋಡಲಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಾಲಿಯಿತ್ತು! ತನಿಖೆ ಮುಂದುವರೆಸಿದ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಬೇಟೆಗಾರ ಆರ್ಮಿನ್ ಲಾರೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಒಂದು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ವಿಷಯ ತಿಳಿಯಿತು. ಘಟನೆ ನಡೆದ ದಿನದ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ, ಅಂಜಿಕುನಿ ಕೆರೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಹೊಳೆಯುವ ವಸ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿತ್ತಂತೆ!
ಅದು ಸಿಲಿಂಡರ್ ಆಕಾರದಿಂದ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬುಲೆಟ್ ಆಕಾರಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಆ ನಿಗೂಢ ಬೆಳಕು ಕೆರೆಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೇ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿದ್ಯಮಾನ (Aurora Borealis) ಖಂಡಿತಾ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಓದುಗರೇ, ಈ ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ವದಂತಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಕೆಲವರು ಊರಿನವರೇ ಬೇರೆಡೆ ವಲಸೆ ಹೋದರು ಎಂದರು (ಆದರೆ ಬಟ್ಟೆ, ನಾಯಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ). ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಆ ಜಾಗಕ್ಕಿದ್ದ ಯಾವುದೋ ಪ್ರಾಚೀನ ಶಾಪವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಎಂದರು. ಕೆಲವರಂತೂ ಖುದ್ದಾಗಿ ಜೋ ಲೇಬೆಲ್ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಾಯಿಸಿ ಕೆರೆಗೆ ಬಿಸಾಕಿದ್ದಾನೆಂದು ಅನುಮಾನಪಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಒಬ್ಬನೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ರಕ್ತಪಾತವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಯಿಸಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಎಲ್ಲ ವಾದಗಳು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟವು. ಕೆಲವರಂತೂ ಭೂಮಿಯ ಕಾಂತಕ್ಷೇತ್ರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಬೇರೊಂದು ಆಯಾಮಕ್ಕೆ (Another dimension) ಹೋದರು ಎಂದೂ ಕಥೆ ಕಟ್ಟಿದರು.
ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ದು ಏಲಿಯನ್ (ಪರಗ್ರಹ ಜೀವಿಗಳ) ಅಪಹರಣದ ಥಿಯರಿ. ಹೌದು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ವಿಚಿತ್ರ ಬೆಳಕು, ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬಂದ ಅಪರಿಚಿತ ಸಿಗ್ನಲ್ಗಳು, ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಯಾವುದೋ UFO ಬಂದು ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯವರನ್ನೇ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಯ್ತಾ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಇಂದಿಗೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. 1959 ರಲ್ಲಿ ಫ್ರಾಂಕ್ ಎಡ್ವರ್ಡ್ಸ್ ಎಂಬ ಲೇಖಕ ತನ್ನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಏಲಿಯನ್ಗಳಿಗೆ ತಳುಕುಹಾಕಿದ. ಆದರೆ ಎಷ್ಟೇ ಹುಡುಕಿದರೂ ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಸಿಗದ ಕಾರಣ 1931 ರಲ್ಲಿಯೇ ಪೊಲೀಸರು ಈ ಕೇಸನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿದರು. ಕೆಲವರು ಇದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ರಿಪೋರ್ಟರ್ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕಟ್ಟುಕಥೆ ಎಂತಲೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ರಾಜಸ್ಥಾನದ ‘ಕುಲ್ಧಾರಾ’ ಗ್ರಾಮದಂತೆ ಅಂಜಿಕುನಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಥೆ ಇಂದಿಗೂ ಒಂದು ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ರಹಸ್ಯ!
ಓದುಗರೇ, ಇಂದಿನ ಈ ಅಂಜಿಕುನಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಾಗೂ ಇಡೀ ಊರೇ ನಾಪತ್ತೆಯಾದ ಸತ್ಯ ಘಟನೆ ನಿಮಗೆ ಏನು ಅನ್ನಿಸಿತು? ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನಾಗಿರಬಹುದು? ಏಲಿಯನ್ಸ್ ಬಂದು ಅವರನ್ನು ಅಪಹರಣ ಮಾಡಿರಬಹುದಾ? ಅಥವಾ ಇದೊಂದು ಬರೀ ಕಟ್ಟುಕಥೆಯಾ? ಈ ನಿಗೂಢ ರಹಸ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಕಮೆಂಟ್ ಬಾಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇಂತಹ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮೈ ಜುಮ್ ಅನ್ನಿಸುವ ಅಪರಾಧ ಕಥೆಗಳಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ‘ಇನ್ಸೈಡರ್ ಕನ್ನಡ’ ವೆಬ್ಸೈಟ್ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಿರಿ.
ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ಶೇರ್ ಮಾಡೋ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ Insider ಕನ್ನಡಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿ. ನೀವು ನೀಡುವ ಬೆಂಬಲ ನಮಗೆ ಇಂತಹ ನಿಗೂಢ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊರತರಲು ಶಕ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಿಗೋಣ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಿ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಿ. ಲೋಕ ಸಮಸ್ತ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತು. ನಮಸ್ಕಾರ.
About the Author
